در زمانهای نه چندان دور یکی از دلواپسیهای والدینی که پسربچهای داشتند این بود که هر روز با شلوارهای پاره و سر و دست و پای زخمی مواجه بودند.
در همان دوران بچهها در بازیهای گروهی میدویدند و بازی میکردند. آواز میخواندند و با هم سرگرم آموختن زندگی بودند. اما امروز با فرهنگ آپارتماننشینی و دغدغههای روزمره زندگی، کودکان هم تنها شدهاند و تمام دغدغه والدین هم خریدن بهترین وسایل بازیهای دیجیتالی برای فرزندانشان است. اسباببازیهای مدرن و گران امروزی تنهایی و بیتحرکی را برای کودکان نسل امروز به ارمغان آورده است، در حالی که بهترین بازی برای کودکان، ساختن و خراب کردن است مثل پازل و خانهسازی است. کودکان باید بازیهای هیجانی انجام دهند؛ مثل زمان کودکی خود ما طناببازی، گرگم به هوا، توپبازی، آببازی و … را انجام دهند. در هر کدام از این بازیهای گروهی کودکان یکی از مهارتهای زندگی را میآموزند.